BAZEN BAŞARILI ÇOCUK DA YORULUR...

Bazen çocuklarınızın da gerçekten yorulabileceğini hiç düşündünüz mü?

Evet bazen onlar da yorulurlar. Bahsettiğim bu sorun özellikle çalışkan, olgun çocuklarda görülebilir. Öğretmenleri  o güne kadar
size hiç bir sorun getirmeyen çocuğunuz için uyarıda bulunabilir. Bir düşünün hiç olmadı mı? O güne kadar hep okul birincisi ya da liste başında bir yerlerde yer alan çocuğunuz birden bire ders çalışmakta zorlanır; ya da okulda hareketleniverir.

Paniklemek mi lazım; bence hayır. Çünkü aslında işi en zor olanlar başarılı çocuklardır. Hani derler ya zirveye çıkmak zor ama orada kalmak daha da zor. Başarılı çocuklardan hep daha iyisi beklenir. İki çocuk düşünün birisi zor götürüyor işi, diğeri ise  yüksek notlardan not beğenmiyor ve bir gün zor bir sınavdan iki si de 75 alıyor diyelim tavrımız ne olur? Ortalamanın altındaki çocuğa aferinler, belki de ödüller; sürekli başarılı çocuğa ise ne olduğuna dair, niçin not düşürdüğüne dair sorular ve belki de aldığı notu beğenmeyen bir yüz ifadesi. Sizce doğru mu? Biz büyüklerin iş hayatında hiç tökezlediği olmuyor mu? Böyle davranırsak çocuğumuz kendisini sadece o güzel notlar için sevdiğimizi düşünmez mi? O zaten üzülmüştür. Bence durun ve bekleyin. Aynı şekilde sürekli olgunluğu, efendiliği ile övündüğünüz çocuğunuz özellikle ergenlik yaklaşırken birdn hareketlenebilir, koşturmaya hoplamaya başlar; sürekli yapana kimse bir şeycikler demez de o uslu çocuğa ´´A  hiç yakışıyor mu sana?´´ denir. Bence yakışır bırakın yaşasın çocukluğunu. Keşke büyükler de biraz çocukça davranabilse arada bir. Her iki durumda da bir müddet gözlemleyin bu modelleri. İnanın zaten aranızda bir diyalog varsa kendileri gelecektir size ve lütfen o zaman onlara koşullar ne olursa olsun daima sevileceklerini, onların da çocukluk yapmaya hakları olduğunu ve büyük insanların da zaman zaman yorulup iş yaşamlarında tökezlediklerini anlatın. Yardımcı olmak için ne yapabileceğinizi de sorun. Ve bırakın biraz da onlar boş versin.Bırakın derken kontrolü bırakın demiyorum, çünkü zeki ve potansiyeli olan bir çocuğu bırakamazsınız. İşlemek , doğal kaliteyi zenginleştirmek zorundasınız ama özellikle önlerinde hayati bir sınav yoksa, bir süre için biraz gevşeyebilirler. Sizin yapacağınız ise bu yorgunluğa karşı  beslenmesini gözden geçirip biraz da O´na farklı zaman geçirme faaliyetleri sunmak olmalı. Rutini biraz kırarsanız bence toparlanması daha çabuk olur. Unutmayın çocuklar da yorulur; ayrıca da büyüdüğünü hisseden bir çocuk bu yılların elinden gittiğini düşünerek son çocukluklarını yapmak isteyebilir. Durun izleyin ve büyüyen çocuğunuzun keyfini çıkarın. Aslında bence  sorumluluklarını bilen, notları ortalamnın üstünde, okuldan saygısızlık  adına şikayet gelmeyen ve kendi sağlığına zarar vermeyen hiç bir çocuktan çok da şey beklememek lazım.

SEVGİYLE;
yonca ayas